"Of Space and Time" by City and Colour, translated to Tagalog

May mga uwak
sa himpapawid,
sa daang mapanglaw.
'Di sadyang malimot –
ako at ikaw.
Ako ba'y mabubuhay
sa bagyo, sa unos,
kapag wala ka sa'king tabi?

Lumilibot,
nag-iisa –
pinipilit na makauwi.
Itanong sa bituin
siya'ng nakatakda;
nakatalunton hanggang sa bukas.

Wala bang mabisang lunas?
Ano na'ng nangyayari sa'kin?
Ang isipa'y basag at gusot;
nginangain na't kinakalmot.
Wala ka bang napapansin?
Nasa harapan mo na't
lahat nakikitang
hawig na hawig ko lang.

Lumilibot,
nag-iisa –
pinipilit na makauwi.
Itanong sa bituin
siya'ng nakatakda;
nakatalunton hanggang sa bukas.

Wala akong lugar dito
pero dito lang ang alam ko.
Wala akong lugar dito
pero dito lang ang alam ko.

Lumilibot,
nag-iisa –
pinipilit na makauwi.
Itanong sa bituin
siya'ng nakatakda;
nakatalunton hanggang sa bukas.

"Wake Your Soul" by The Hope Arsenal, translated to Tagalog

Ipagdamot ang banaag sa mga mata
sa muling pagbagsak ng ulan
at hustuhin ang anuman.
Pagtambalin - isipa't paniniwala.
Takot na lumayas;
hindi nga mapakali.
Hahablutin kahit ng sulyap
pag-asa kong nakalaon sa bukas.

Nag-iisa't giniginaw.
Bigla na lang magugunaw;
at tatandang sabay kay Haring Araw
Matikas, sa kabila ng agos;
ka'y madudulas, magbubuntong-hininga.
Magbabagang lubos ang siniga
kaya't gisingin ang kalul'wa
bago tuluyang iwanan ka.

Oublier la belle

No trace of blue in my sockets;

no red paint on either cheek;

none on the forehead as well;

but my words – they slur as I speak.

My feet are in a hurry;

my mind in the comfort of clouds.

The river is calm as today's skies.

I wiped off the mote in my brow.

Desires uncertain, motives unclear—

I cannot distinguish for sure.

Did I mistake for having forgotten

When in truth I had only let go?

The mote to my horror is blue.

Alight!

Ajar windows beckon!

For what? I do not know.

Ebony or ivory or shades of grey
tell a story either way.
Alight, the airs inside!
A light must seek and find its way.
Hers is the consequence.

Seven Hearts

The want, nimble;
insecurities, sure.
I was here, you there;
we were never so close.
A distance of feet,
or is it of hearts?
I am never so sure.

Ecstasy tastes
like your words in the morning:
surety in my lips,
a sunrise in yours.

Bound in your chains,
I am rev`rently calling
the bearer of whips
to aid my remorse.

You are no flower,
you are no light,
yet the dawn in your eyes:
piercing bright!

We were never so close,
but in this respect,
we tortured the moments,
beheaded regrets.

A pain in much wanting
in greed, I suppose,
gnaws at me all evening
gnaws at my repose
gnaws at me tomorrow
gnaws at me just now.

Diyan ka lang!

           


             Kalat                     ka
  sa                 isipan    ko,
         ayaw                         kitang
                  damputin;
maski  ano         mang
                               mikrobyo,
     alikabok,                           ang
               dulot            mo,
ayaw                 kitang
                                            damputin.
 Magwawalis                   ako't
                    iiwa san     ka
                      maglalampaso't
iiwan     ka,      diyan
                  ka           lang   sa     sahig
                       sa isipan ko.
Kalat ka man,
                                             mahalaga'y
                                             ika'y nariyan.